ดร.ศิรส ทองเชื้อ ::: Ph.D. (Agricultural Economics) University of New England, Australia ::: คอลัมน์แขกรับเชิญ ::: คุยเรื่องเรียนด๊อกเตอร์กับด๊อกเตอร์

แวะเวียนมาเจอกันอีกครั้ง กับคอลัมน์แขกรับเชิญของเพจก็แค่ปริญญาเอก วันนี้เราเปิดบ้านต้อนรับ ดร.ศิรส ทองเชื้อ ปริญญาเอกสาขา Agricultural Economics (เศรษฐศาสตร์เกษตร) จาก University of New England ประเทศออสเตรเลีย และปัจจุบัน เป็นอาจารย์ประจำสาขาวิชาวิทยาศาสตร์เกษตรและการประกอบการ คณะเกษตรและชีวภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ไปทำความรู้จักกับเขากัน

S__56614914
ทำไมถึงตัดสินใจมาเรียนปริญญาเอก

จริงๆ ต้องขอย้อนไปถึงตอนจบ ปริญญาตรีนะครับ สมัย ปริญญาตรี ผมเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนโครงการของ UNESCO ไปดูงานที่ Kyoto University ประเทศญี่ปุ่น และไปฝึกงานที่ University of Kentucky ประเทศอเมริกา ซึ่งตอนจบมา ผมคิดว่าผมเจ๋งแล้วครับ แต่ปรากฏว่าผมถูกปฏิเสธการรับเข้าทำงานจากบริษัทที่ผมต้องการครับ ทรุดเลยครับ

เพราะการที่เราคิดว่าเราเจ๋ง คือเรากำลังทำลายตัวเองครับ เลยตัดสินใจเรียนต่อ และมุ่งมั่นว่า ต้องทำยังไงก็ได้ ให้ได้เรียน ปริญญาเอก โดยต้องได้รับทุนด้วยครับ แต่ด้วยผลการเรียนปริญญาตรี ได้แค่ 2.85 เลยไม่มีที่ไหนให้ทุน ปริญญาเอก ครับ

ณ ตอนนั้นผมรู้แต่ว่าโอกาสที่จะได้ทุน ปริญญาเอก มี อีก 2 แหล่ง คือ งานราชการ และ อาจารย์มหาวิทยาลัย ผมจึงเลือกสมัครมาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยครับ และไปเรียน ปริญญาเอกด้วยทุนมหาวิทยาลัยครับ

S__56614922

ทำ thesis เกี่ยวกับเรื่องอะไร

เกี่ยวกับ การทดสอบการทำ Contract Farming ของการผลิตมันสำปะหลังสำหรับผลิตเอทานอลเพื่อเป็นพลังงานทดแทน จากปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก ว่าส่งผลต่อต้นทุนการผลิตและรายได้ของเกษตรกรอย่างไรครับ

S__56614925.jpg
ระหว่างเรียนปริญญาเอก ได้พัฒนาทักษะอะไรบ้าง

ครับ ที่แน่ๆ คือทักษะการใช้ภาษาอังกฤษ แต่ตอนนี้ลืมหมดแล้ว ฮ่าๆๆ และทักษะการคิดที่เป็นระบบ มีเหตุผล และทักษะการใช้ชีวิตบนโลกที่มีความหลากหลาย บนพื้นฐานของความเท่าเทียมกันในสังคมครับ ด้วยความที่ประเทศออสเตรเลียเป็นประเทศที่มีการผสมผสานทั้งภาษา วัฒนธรรม เชื้อชาติ สัญชาติ ทำให้เรายอมรับในความแตกต่างของกันและกันครับ

S__56614915.jpg
ชีวิตตอนที่เรียนอยู่ที่ออสเตรเลียเป็นอย่างไรบ้าง

เนื่องจากผมได้รับทุนการศึกษาไม่พอต่อการเรียนและการดำรงชีพครับ เลยตัดสินใจกับพี่คนไทยที่มาเรียน ปริญญาเอก อีกคนว่า จะเปิดร้านอาหาร อย่างน้อย เพื่อลดต้นทุนค่าอาหาร เลยได้เริ่มทำธุรกิจร้านอาหารไทยครับ เหนื่อยมากครับ แต่ก็สนุกครับ

S__57565187
กิจกรรมระหว่างเรียนคือทำงานครับ นอกจากนั้นก็เที่ยวครับ ภูเขา น้ำตก ทะเล ไปหมดครับ แล้วก็งานประจำปีต่างๆ ครับ  อีกอย่างคือ เราได้มีโอกาสจัดกิจกรรมหาเงินทุนเพื่อมอบให้กับโรงเรียนในจังหวัดกาญจบุรีครับ ด้วยการจัดการแสดงแบบไทยและมีอาหารไทยเลี้ยง ซึ่งฝรั่งชื่นชอบและสนุกสนานกับกิจกรรมมากๆ ครับ

S__56614916.jpg
เจอปัญหาอะไรที่หนักที่สุด

มีครับ ปัญหาที่หนักที่สุดคือ ช่วงแรกๆ เลยครับ อาจารย์ที่ปรึกษาไล่ให้กลับประเทศครับ เพราะผมไม่สามารถตอบคำถามที่เขาต้องการได้ จากนั้นความคิดเห็นที่ไม่ตรงกันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนไม่น่าจะสามารถทำงานร่วมกันได้ ครับ

ตอนที่อาจารย์ไล่ให้กลับประเทศ คิดอะไรอยู่

ตอนนั้นคิดอย่างเดียวครับว่า “ไม่กลับ” เพราะก่อนที่เราจะเดินทางไปเรียน เราต้องสอบและส่ง ข้อเสนอการวิจัย ในการทำวิทยานิพนธ์มาก่อน เพื่อให้อาจารย์ที่สนใจในงานและความคิดของเราพิจารณา ซึ่งอาจารย์คนดังกล่าว ก็ตัดสินใจเลือกและรับเราเข้ามาเรียนด้วยตัวเค้าเอง เราเลยรู้สึกว่า มันไม่ยุติธรรมเลยครับ ทั้งๆ ที่เค้ารู้ข้อมูลของเรา ทั้งประวัติการเรียนตั้งแต่ ปริญญาตรี ปริญญาโท คะแนนภาษาอังกฤษ จะมาไล่ให้เรากลับไทยง่ายๆ ไม่ได้

จึงทำหนังสือขอเปลี่ยนแปลงอาจารย์ที่ปรึกษาครับ และรู้สึกว่า ยังไง School และ มหาวิทยาลัยต้องแก้ไขเรื่องนี้ให้เราได้ครับ แต่อาจารย์ที่ปรึกษาท่านนั้น ไม่ยอมให้ผมเปลี่ยนที่ปรึกษาครับ เขาบอกให้ผมพยายาม และผมได้เข้าใจคำว่า “ความพยายาม”จริงๆ ครับ เพราะท้ายสุด ท่าน Happy กับงานที่เราทำครับ

S__57565189.jpg
ตอนที่กลับมา “พยายาม” ใหม่อีกครั้ง ต้องฮึดสู้อย่างไรบ้างคะ เปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างไรบ้าง

ครับ หลังจากมีการตกลงกันว่า จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอาจารย์ที่ปรึกษาแล้ว จึงรู้ว่าอาจารย์ที่ปรึกษาเค้ามีเกณฑ์สูงมากครับ เราต้องทำให้ถึงเกณฑ์ที่เค้าต้องการถึงจะได้รับการยอมรับ ทำให้ขยันมากขึ้นครับ

ช่วงนั้นคือ เข้ามหาวิทยาลัยตั้งแต่ 9 โมงเช้า กลับอีกที 3-4 ทุ่มเลยครับ อ่านทั้งหนังสือที่เป็นภาษาไทย ภาษาอังกฤษ อ่านงานที่อาจารย์ที่ปรึกษาเคยทำ ทฤษฎีมากมายที่เกี่ยวข้อง อ่านหมดเลยครับ รู้เลยครับว่า เราสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่ตัวเองคิด โทรมาขอความช่วยเหลืออาจารย์ที่ไทยด้วยครับ คือทำทุกอย่างที่ทำให้เราเข้าใจ และตอบคำถามที่อาจารย์ที่ปรึกษาต้องการให้ได้ครับ

S__57565186
คิดว่าตัวเองผ่านช่วงเวลาที่ยากของปริญญาเอกมาได้อย่างไร

จริงๆ อยู่ที่ใจของเราคนเดียวเลยครับ เหมือนเราเลือกที่จะลงเรือเพื่อพายไปอีกฝั่งหนึ่งครับ ถ้าเรายอมแพ้ คือการทิ้งเรือ และว่ายน้ำกลับฝั่ง ตัวเปียกหรืออาจจมน้ำ เราจะไม่ได้อะไรเลยครับ แต่ถ้าเราพายไปเรื่อยๆ ยังไงเราก็ถึงฝั่งครับ เราไม่ยอมแพ้ซะอย่าง ก็ไม่มีใครหรืออะไรมาทำลายความฝันของเราได้ครับ

แล้วยังมีคนที่เขารักเราอีกมากมาย ที่เป็นทั้งกำลังใจ เป็นทั้งความหวัง เราต้องนำพาความสำเร็จของเรา ไปเป็นของขวัญให้ทุกคนเหล่านั้นครับ

S__56614924.jpg
คิดว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้เรียนสำเร็จมีอะไรบ้าง

หลักๆ มี 2 คนเองครับ ตัวเราเอง กับ อาจารย์ที่ปรึกษาครับ คือถ้าเราเต็มที่ ตั้งใจ มุ่งมั่น พยายาม เราไม่ยอมแพ้ ยังไงเราก็จะสำเร็จครับ ส่วนอาจารย์ที่ปรึกษา ผมเชื่อว่าด้วยประสบการณ์เราไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า เขาเก่งกว่าเรามากครับ เชื่อเขาเถอะครับ แหะๆ เถียงทีไร แพ้ทุกที

ปัจจุบันทำงานอะไร และได้ใช้ทักษะ ความรู้จากการเรียนมาประยุกต์ใช้กับงานหรือไม่ อย่างไรบ้าง?

ปัจจุบันกลับมาเป็นอาจารย์ ที่สาขาวิชาวิทยาศาสตร์เกษตรและการประกอบการ คณะเกษตรและชีวภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ครับ

ได้ใช้ทั้งทักษะและความรู้ที่เรียนมาทั้งกับงานและการดำเนินชีวิตครับ ไม่ว่าจะด้านการสอน การบริการวิชาการ และที่สำคัญทักษะการทำวิจัยครับ รวมถึงได้มีโอกาสถ่ายทอดประสบการณ์ที่ผ่านมาในชีวิต ทั้งที่ดีและไม่ดีให้กับนักศึกษาครับ

S__56614927.jpg
สุดท้าย มีข้อคิดอะไรอยากฝากอะไรไว้ให้ผู้ที่กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่บ้าง?

สำหรับผู้ที่กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่นะครับ สู้ๆ ครับ ท้อได้ ถอยได้ ล้มก็ได้ครับ แต่ต้องลุกขึ้นสู้ใหม่ครับ ไม่มีเด็กคนไหนบนโลกที่ไม่เคยหกล้มครับ การเรียน ปริญญาเอกก็เช่นกันครับ รอยแผลเป็นจะสร้างให้เราแข็งแกร่งครับ “ปลูกต้นไม้มันเหนื่อย แต่ผลของมันหอมหวานเสมอ” ครับ

S__56614923

 

ดร.ราม รัฐพล ศรุติรัตนวรกุล Ph.D. in Engineering and Public Policy, Carnegie Mellon University, USA และ Instituto Superior Tecnico, Tecnico Univercidade da Lisboa, Lisbon ประเทศโปรตุเกส ::: คอลัมน์แขกรับเชิญ ::: คุยเรื่องเรียนด๊อกเตอร์กับด๊อกเตอร์

วันนี้เพจก็แค่ปริญญาเอก ได้มีโอกาสพบปะและพูดคุยกับ ดร. รัฐพล ศรุติรัตนวรกุล หรือ ดร.ราม แขกรับเชิญคนล่าสุด ที่ยินดีมาแบ่งปันประสบการณ์การเรียนปริญญาเอกให้กับชาว Just a PhD

ram4

ดร.ราม แนะนำตัวเองหน่อยค่ะ

สวัสดีครับ ผมจบ Dual Ph.D. สาขา Engineering and Public Policy จาก Carnegie Mellon University, Pittsburgh, Pennsylvania ที่อเมริกา และจาก Instituto Superior Tecnico, Tecnico Univercidade da Lisboa, Lisbon ประเทศโปรตุเกส ครับ ทำ Disssertation เกี่ยวกับ Spectrum Management ใน Telecommunication Policy

ในการเรียนแบบ Dual Program ได้มีโอกาสเรียนทั้งสองมหาวิทยาลัยเลยใช่ไหมคะ

ใช่ครับ หลังจากที่ผมเริ่มเรียนที่อเมริกาแล้ว รัฐบาลโปรตุเกสก็ไปสร้างความร่วมมือและให้ทุนกับมหาวิทยาลัยกลุ่มนึงในอเมริกาครับ เช่น MIT, Harvard, Texas- Austin รวมถึง CMU ด้วย เพื่อส่งเสริมการศึกษาของประเทศเค้าครับ ผมมองว่าเป็นโอกาสที่ดีมากๆ ที่จะได้ไปใช้ชีวิตและเรียนรู้ในยุโรป ซึ่งก็ก้าวหน้าในหลายๆ ศาสตร์ครับ ก็เลยสมัครเข้าโครงการ และได้รับโอกาสที่ดีมากๆ ครับ

บรรยากาศการเรียนในประเทศโปรตุเกสเป็นอย่างไรบ้างคะ

ผมไปที่โปรตุเกสตอนที่เหลือแค่ทำวิจัยแล้ว เลยไม่ได้เข้าเรียนวิชาอะไรเพิ่มที่โปรตุเกสครับ ที่ประทับใจเกี่ยวกับชั้นเรียนก็คือการที่เค้าคิดถึงคนต่างชาติต่างภาษาในชั้นเรียนครับ ที่โปรตุเกสจะมีกฎอยู่ว่า ถ้ามีนักศึกษาที่ไม่สามารถพูดโปรตุเกสได้การเรียนการสอนจะต้องเป็นภาษาอังกฤษ

ผมได้เจอกับเพื่อนจากหลากหลายพื้นที่และวัฒนธรรมมากขึ้นจากที่เรียนที่อเมริกาอีกครับ เช่นมาจากยุโรปตะวันออก ตะวันออกกลาง ผู้คนยิ้มแย้ม เป็นมิตร ค่าครองชีพไม่สูงมาก มีอาจารย์ที่ทำงานในระดับนานาชาติ โดยเฉพาะในภาคพื้นยุโรป คิดว่าเป็นอีกประเทศที่นักศึกษาจากทั่วโลกเข้ามาศึกษาต่อกันครับ

ram3.jpg

ย้อนถามถึงวันแรกที่คิดสมัครเรียนปริญญาเอก ทำไมถึงตัดสินใจไปเรียนคะ

มีหลายเหตุผลมากเลยครับ ก็จะมีทั้งที่ตอนนี้ฟังดูเข้าท่าและไม่ค่อยจะเข้าท่านะ ซึ่งผมเชื่อว่าคงมีรุ่นน้องจำนวนไม่น้อยที่คิดคล้ายๆ กับผมในตอนนั้น

เอาที่เข้าท่าก่อน คือผมคิดว่าการเรียนต่อปริญญาเอกจะช่วยให้ผมพัฒนาตัวเองไปได้อีก ที่คิดออกตอนนั้นคือเรื่องของกระบวนการคิด เรื่องภาษา เรื่องการได้เปิดโอกาสดีๆ ให้กับตัวเอง มีโอกาสทำงานกับคนเก่งๆ การทำงานในระดับนานาชาติ การได้มีโอกาสไปเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ๆ ในสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ ครับ

ถามว่าตอนนั้นคิดถึงการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ สร้างประโยชน์ให้กับวงวิชาการบ้างไหม ก็มีบ้างครับแต่น้อยมาก ยอมรับเลยว่าตอนนั้นยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องการทำวิจัยเท่าไหร่

ram2.jpg

แล้วในมุมที่ไม่เข้าท่าหล่ะคะ

จบเอกมามันก็ดูเท่ดีนะครับ ตอนนั้นหลังจบโทก็ทำงานมาพักนึงแล้ว คิดว่า ถึงเวลาที่จะเปลี่ยนบรรยากาศ ด้วยความที่อยู่ในแวดวงของคนเก่ง มั่นใจเลยว่าแป๊บเดียวก็จบชัวร์

ตรงนี้มันมีสิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือ สภาพแวดล้อมและคนรอบตัวเราสำคัญครับ การที่เราอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีคนเก่งๆ เพื่อนเรียนต่อปริญญาเอกกันเยอะมาก มันช่วยให้เรามั่นใจว่าเราก็ทำได้ ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่สำคัญมาก ช่วยให้เรามีพลัง กล้าเริ่มทำอะไรซักอย่าง

แต่ถ้าไม่มีสติก็อาจทำให้เราประเมินสิ่งที่อยู่ตรงหน้าต่ำไป ประมาณว่า ตอนนั้น คิดว่า อยู่ไป 3-4 ปี เรียนไปเที่ยวไป จบชัวร์ แบบสบายๆ (ยิ้ม)

ram7.jpg

ระหว่างเรียนปริญญาเอก ได้พัฒนาตัวเองเยอะไหมคะ

เยอะแยะและมากกว่าที่คิดไว้ตอนแรกอีกครับ ที่เห็นได้ชัดคือ การเปิดรับองค์ความรู้ใหม่ๆ พื้นฐานผมจบตรีและโทในสายวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร พอมาต่อเอก ด้วยสาขาที่เลือกเรียนได้มีโอกาสเรียนรู้ทั้งในสายโทรคมนาคมที่ลึกขึ้น และศาสตร์ใหม่ๆ ทั้งด้านกฎหมาย เศรษฐศาสตร์ การเงิน นโยบาย สนุกครับ เว้นแค่ตอนสอบช่วงเดียวที่ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่  

ส่วนทักษะอื่นๆ ที่ก่อนเริ่มเรียนนึกไปไม่ถึง และการเรียนปริญญาเอกช่วยเร่งให้ผมได้ตระหนัก และเริ่มพัฒนาได้เร็วขึ้นก็เยอะครับ ทั้งการวางแผน การแก้ปัญหา การสื่อสารอย่างกระชับชัดเจนตรงประเด็นเหมาะกับผู้ฟัง การใช้ชีวิตและทำงานร่วมกับคนที่มาจากต่างที่ต่างวัฒนธรรมต่างความคิด

และที่สำคัญมากๆ คือการได้ยืนหยัดให้ตัวเองได้ทำในสิ่งที่ ณ เวลานั้นเราเองก็ยังไม่ชัดเจนว่า เราจะทำได้ยังไง รู้แต่ว่าเมื่อสำเร็จมันจะส่งผลดีกับเราครับ

ram10.jpg

แสดงว่า ตอนเรียนก็พบเจออุปสรรคอยู่บ้างไหมคะ

อุปสรรคก็มีนะครับ เกิดขึ้นระหว่างทาง และเมื่อข้ามมันไปได้ ก็ทำให้เราเก่งขึ้น แกร่งขึ้น พัฒนาขึ้น

เริ่มจากกับอาจารย์ที่ปรึกษาของตัวเองก่อนเลย ตอนเริ่มผมต้องปรับตัวเรื่องการคิดวิเคราะห์ และการสื่อสารโดยเฉพาะการเขียนหนักมาก จำได้ว่า ตอนแรกอ่าน paper หรือนำเสนอไอเดียอะไรกับอาจารย์จะโดนจี้ถามหา assumption ถามหา main idea ทุกครั้ง และเราก็อึกอักแทบทุกครั้ง ตอบไม่ค่อยได้ ไม่คุ้นเลย ปกติจะมี regular meeting กับอาจารย์ทุกสัปดาห์ก็จะร้อนๆ หนาวๆ ทุกครั้ง

ส่วนเรื่องการเขียน จากที่เคยเป็นนิสิตตัวอย่าง เรื่องการเขียนตอนเรียนโท กลายเป็นโดน comment มาด้วยตัวแดงเต็มไปหมด ไม่ต้องถึงตัว paper หรอกครับ แค่ outline ก็แดงเถือกพร้อมมีคำถามเต็มไปหมด เช่น ทำไมคุณถึงเอาเรื่องนี้มาพูดตอนนี้ แล้วส่วนนั้น กับส่วนนี้ ทำไมมันมาอยู่ในหัวข้อนี้ เรียกได้ว่า อาจารย์ที่ปรึกษา ฝึกกระบวนการคิดให้อย่างหนักมาก 

ละด้วยความที่ทำปริญญาเอกที่สองมหาวิทยาลัยในสองทวีป ก็จะมีอาจารย์ที่ปรึกษาสองท่าน ซึ่งแต่ละท่านก็มีแนวทางการทำวิจัย มีรูปแบบการทำงานของตัวเอง ลำพังปรับตัวกับที่ปรึกษาคนเดียว ก็ท้าทายแล้ว นี่มีสองคนอยู่คนละประเทศ ก็ท้าทายขึ้นไปอีกครับ

ram6

เคยท้อจนอยากเลิกเรียนไปเลยไหมคะ

ถามว่าเคยท้อไหมจนอยากเลิกเรียนไหม ก็เคยนะครับ ตลอดเวลาที่เรียนก็หลายครั้งอยู่ เจองานโดนแก้บ่อย เสนอไอเดียอะไรไปอาจารย์ที่ปรึกษาก็ชี้ให้เห็นช่องโหว่ได้ทุกที ซึ่งจริงๆ นั่นคืองานของอาจารย์ ที่ท่านจะชี้ให้เราเห็น การตั้งคำถามเพื่อตรวจสอบ และเพื่อนำไปสู่จุดที่ดีกว่า

มีงานต้องทำเพิ่ม ไม่เห็นแววว่าจะเสร็จตอนไหน ปัญหาที่กำลังแก้อยู่ คิดไม่ตก ดูไม่มีทางออก โอ้ย! paper โดน reject อีก เป็นต้น ก็มีท้อบ้างเป็นธรรมดา ส่วนอารมณ์อยากเลิกเรียนนี่มาตอนเราขาดสติครับ แต่ท้ายสุดก็ผ่านมาได้ด้วยดี

คิดว่าอะไรคือปัจจัยสำคัญที่ทำให้เรียนสำเร็จ

ความเชื่อว่าเราจบได้มาก่อนเลยครับ จากนั้นก็ความสม่ำเสมอในการทำงาน การพูดคุยสื่อสารกับอาจารย์ที่ปรึกษา และการใช้ resource ที่มีอยู่รอบตัวให้เกิดประโยชน์สูงสุด 

ถามจากเพื่อนบ้าง อาจารย์บ้าง ซึ่งหลายครั้งคนที่เราถาม เราอาจไม่ได้รู้จัก ไม่เคยเรียนด้วยนะครับ แต่เราก็หาว่า เรามีคำถามใน field ไหน เรื่องอะไร แล้วก็หาดูว่าใครทำงานใน field นั้นบ้าง แล้วก็ส่งอีเมล์ไปถามครับถือเป็นการ networking และเพิ่มความรู้จากคนรู้จริงไปในตัว
ทุกงานสำเร็จด้วยการทำงานร่วมกับผู้อื่นครับ แต่ละคนไม่ได้เก่ง ไม่ได้รู้ทุกเรื่อง ประสานกำลังใช้ประโยชน์จากสิ่งที่คนรอบๆ ตัวเราถนัดครับ ต่างคนต่างก็ได้ช่วยกัน

ram11.jpg

ปัจจุบันทำงานอะไร และได้ใช้ทักษะ ความรู้จากการเรียนมาประยุกต์ใช้กับงานอย่างไรบ้างคะ

งานประจำปัจจุบัน เป็น specialist ทำด้าน strategic policy development ที่ทรูคอร์ปอเรชั่น และด้าน sustainability ของสำนักความยั่งยืน เครือเจริญโภคภัณฑ์ครับ นอกนั้น ก็เป็นอาจารย์พิเศษ มีไปคุยแชร์ประสบการณ์กับนักศึกษาปริญญาโท ปริญญาเอก ตามมหาวิทยาลัยต่างๆ มีสอนเปียโนนิดหน่อย

ทักษะที่ได้ระหว่างเรียนนี่ได้ใช้มากเลยครับ โดยเฉพาะ soft skill คือไม่ได้เกี่ยวโดยตรงกับเนื้อหาวิชาที่เรียนมา เช่นการสื่อสารให้ตรงกับกลุ่มผู้ฟัง ยกตัวอย่างนะครับ ถ้าเราสรุปข้อมูลให้ผู้บริหาร ก็ต้องกระชับและได้ใจความที่สุด เพราะผู้บริหารเวลาจะรัดตัวมาก หรือถ้าเตรียมหัวข้อ สำหรับอธิบายคนที่อยู่ใน field นั้น เนื้อหาก็จะต่างจากที่ไปอธิบายคนที่ไม่คุ้นเคยกับเรื่องนั้นๆ ครับ

นอกจากนั้น ก็เป็นการบริหารเวลา การประสานการทำงานกับคนที่มีหน้าที่ความรับผิดชอบต่างกันมีมุมมองแตกต่างและหลากหลายครับ เช่น บางโครงการเราอาจจะ ต้องคุยกับทั้ง กฎหมาย การเงิน บัญชี วิศวกรรม รวมทั้ง ผู้บริหาร ที่ได้ให้แนวทางการทำงานมาด้วยครับ

ram8
สุดท้าย อยากฝากอะไรสำหรับผู้ที่กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่บ้างคะ

ขอเป็นกำลังใจให้คนที่เรียนปริญญาเอกอยู่นะครับ พวกเรากำลังเลือกทำสิ่งที่ต้องฝ่าฟัน ต้องมุ่งมั่น ต้องใช้พลังทั้งกายและใจ พูดได้เลยว่า มหาศาล แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ครับ แค่เราเชื่อมั่นว่าเราทำได้

กว่าจะตัดสินใจเรียนกัน ผมเชื่อว่า พวกเราคิดมาอย่างดีแล้ว ว่าผลลัพธ์ที่ได้มันน่าจะดี เพราะฉะนั้น อย่ายอมแพ้ครับ ระหว่างทาง เป็นกระบวนการที่เราจะได้เก่งขึ้น อย่ามองเป็นอุปสรรคให้มองเป็นสิ่งที่ยังไงเราก็ต้องผ่าน เพื่อพัฒนาตัวเอง  สู้ๆ ทุกคนทำได้ครับ “It will be OK at the end. If it’s not OK, then it’s not the end

ram1

เพจก็แค่ปริญญาเอก ขอขอบคุณ ดร.รามที่มาแบ่งปันประสบการณ์และข้อคิดดีๆ กับเราที่นี่ค่ะ


เพจก็แค่ปริญญาเอก ยินดีเปิดพื้นที่สำหรับการแบ่งปันประสบการณ์การเรียนปริญญาเอก เชิญชวน Inbox มาหาเรา เพื่อแบ่งปันประสบการณ์ดีๆ กันค่ะ


แขกรับเชิญคนต่อไปจะเป็นใคร ติดตามได้ ที่นี่ ที่เดียว 

 

ดร.นิว ฐิศิรักน์ โปตะวณิช ::: Ph.D. in Business and Management, University of Manchester ประเทศอังกฤษ ::: คอลัมน์แขกรับเชิญ ::: คุยเรื่องเรียนด๊อกเตอร์กับด๊อกเตอร์

แขกรับเชิญคนล่าสุดที่เราอยากให้คุณได้รู้จัก คือ ดร. ฐิศิรักน์ โปตะวณิช  หรือ ดร.นิว เธอเพิ่งจบการศึกษา Ph.D. in Business and Management จาก University of Manchester ประเทศอังกฤษ การเรียนปริญญาเอกของเธอหล่อหลอมให้เธอเติบโตและมีมุมมองทางความคิดที่เปลี่ยนไปได้อย่างไร ไปติดตามกัน…

18119750_10208959305795508_2029402580_o.jpg

พราะอะไรถึงตัดสินใจเรียนปริญญาเอก

ในตอนนั้น นิวเพิ่งเรียนจบปริญญาโทด้าน marketing จากที่ University of Manchester ค่ะ แต่ยังรู้สึกว่า ตัวเองครึ่งๆ กลาง ๆ เหมือนยังเรียนรู้ไม่สุดทาง จึงเกิดความคิดว่า ถ้าเราทำงาน แต่ยังไม่รู้ลึกถึงเรื่องนั้นจริง ๆ งานที่ทำมันก็คงออกมาครึ่ง ๆ กลาง ๆ ไม่ต่างกับตัวเรา

นิวเลยมี passion ที่อยากเรียนรู้ ให้ลงลึกไปในสิ่งที่เราสนใจจริง ๆ ก็คือ marketing ในแง่ consumer behaviour เพราะรู้สึกว่า การทำงานด้าน marketing ถึงเราจะรู้จัก strategy ต่าง ๆ มากมาย แต่ถ้าเราไม่เข้าใจเบื้องลึกเบื้องหลังของ consumer จริง ๆ เราจะกำหนดทิศทางการตลาดที่ดีได้ยังไงกัน

พอคิดแบบนั้น นิวเลยมาสะกิดใจตรงที่ว่า ตอนนิวทำ dissertation ของปริญญาโท เราเองก็ทำคะแนนได้สูงอยู่นะ โดยส่วนตัวก็ชอบค้นคว้าสิ่งต่าง ๆ เพิ่มเติมจากในตำราอยู่แล้ว ประกอบกับคุณพ่อ คุณแม่ ก็เชียร์อยากให้เราเรียนปริญญาเอก นิวเลยสรุปเลยว่า งั้นตัดสินใจเรียนปริญญาเอกก็แล้วกัน เราจะได้เรียนรู้สิ่งที่เราสนใจได้สุดทางจริงๆ

18111172_10208959306035514_376038840_o.jpg

ะหว่างเรียน พบเจออุปสรรคอะไรบ้างไหมคะ

เอาเป็นว่า พบอุปสรรคตั้งแต่เริ่มเรียนเลยดีกว่าค่ะ เพราะ ต้องยอมรับว่า นิวเริ่มต้นเรียนปริญญาเอก โดยคิดแค่เผินๆ  ว่า มันคือการทำหัวข้อที่ต่อยอดในรายละเอียดมากกว่าการทำปริญญาโทเท่านั้น มันจึงกลายเป็นปัญหาใหญ่มากในการเรียนปริญญาเอกของนิว เพราะหัวข้อที่เราพยายามพัฒนานั้น มันยังไม่มีคุณภาพมากพอที่จะเป็นงานระดับปริญญาเอกได้

ปัญหานี้ ทำให้นิวท้อถึงขั้นอยากเลิกเรียนจริงๆ เพราะทำยังไงเราก็ยังไม่สามารถพัฒนาหัวข้อได้ตามที่ supervisor ต้องการ แย่ถึงขั้นกินไม่ได้ นอนไม่หลับ ร้องไห้โทรศัพท์ไปหาครอบครัวเลยว่า ไม่เรียนแล้ว เพราะ แม้แต่ ตัว supervisor เองยังตั้งข้อสงสัยในตัวนิวเลยว่า “สมควรที่จะเรียนปริญญาเอกรึเปล่า”

แต่สุดท้าย ก็ได้คำสอนของคุณแม่ ที่คอยพูดเข้าหูเราตลอดเวลาว่า ไม่มีใครทำให้เราแพ้ได้ นอกจากตัวเราเอง นิวเลยคิดว่า ในเมื่อเรามาถึงขนาดนี้ เราก็ต้องสู้มันไปให้สุดทาง นิวจึงตัดสินใจ ตั้งสติสู้ ลองออกมาดูภาพกว้างๆ ว่า จริงๆ ปัญหาในการพัฒนาหัวข้อของเราคืออะไร

จนได้คำตอบว่า ปัญหามันมาจากตัวเราเอง ที่ไม่เข้าใจจริงๆว่าการเรียนปริญญาเอกคืออะไร?  จริงๆแล้วที่ผ่านมา นิวมัวสนใจแต่หัวข้ออย่างเดียวว่า มันจะต้องน่าสนใจอย่างงั้นอย่างงี้ โดยละเลยที่จะคิดถึงในเรื่องของผลลัพธ์ว่า คำตอบที่ได้จากหัวข้อของเรานั้น มันสามารถไปเติมเต็มช่องว่างขององค์ความรู้ที่มีอยู่ได้รึเปล่า?

พอนิวเข้าใจได้แบบนั้น มันเลยไปปรับเปลี่ยนกระบวนความคิดใหม่ทั้งหมดในการเรียนปริญญาเอก จนทำให้เราสามารถเรียนมาจบได้ เพราะที่สุดแล้ว หัวใจของการเรียนปริญญาเอกหรือสิ่งที่เราต้องทำจริงๆ คือ การสร้างองค์ความรู้ใหม่ หรือ academic contribution

พอเรารู้และเข้าใจว่า เป้าหมายที่เราต้องทำมันคืออะไร เราจึงสามารถเดินไปหาเป้าหมายนั้นได้อย่างถูกต้อง อาจจะมีช้าบ้าง มีอุปสรรคบ้าง แต่อย่างน้อยเราไม่หลงทาง

18111280_10208959349396598_361648967_o

ระหว่างเรียนปริญญาเอก ได้พัฒนาทักษะอะไรบ้าง

การเรียนปริญญาเอก ทำให้นิวเปลี่ยนไปเป็นคนละคนก็ว่าได้ค่ะ หลักๆเลย คือ กระบวนความคิดนิวเปลี่ยนไป เพราะ โดยธรรมชาติของการเรียนปริญญาเอกนั้น เราต้องเจอกับแรงกดดันและคำวิจารณ์ต่างๆ ต่องานที่เราทำอยู่ตลอดเวลา

สิ่งเหล่านี้ ทำให้นิวต้องคิดให้ละเอียดถี่ถ้วนครอบคลุมในงานที่ทำ รู้จักวิธีการตอบสนองและยอมรับต่อคำวิจารณ์ต่างๆ โดยการใช้สติมากกว่าอารมณ์ และทำให้นิวเข้าใจตัวเองว่า เราควรจัดการกับแรงกดดันภายในจิตใจของเรายังไง

สำหรับนิวแล้ว นอกจากทักษะด้านความรู้มากมายที่เราได้จากการอ่านตำรา และ บทความทางวิชาการต่างๆ การเรียนปริญญาเอก ทำให้นิวกลายเป็นคนรอบคอบมากขึ้น อดทนมากขึ้นหลายเท่าตัว และที่สำคัญที่สุด คือ เราได้รู้จักปล่อยวางว่า สุดท้ายแล้วเราไม่อาจสามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตได้ แต่สิ่งที่เราควบคุมได้แน่ๆ คือ ความคิดและการกระทำของตัวเราต่อปัญหาหรือความผิดหวังต่างๆที่เข้ามาปะทะกับเรา

18119654_10208959305755507_1963669726_o.jpg

ผ่านช่วงเวลาที่ยากของด่านปริญญาเอกมาได้อย่างไร

นอกจากช่วงการเรียนในปีแรกที่กว่านิวจะปรับทัศนคติความเข้าใจต่อการเรียนปริญญาเอกได้แล้ว ช่วงเวลาที่ยากที่สุดอีกช่วงนึง คงเป็นตอนที่นิวเตรียมตัวสอบ viva เพราะสำหรับนักเรียนปริญญาเอกแล้ว การสอบ viva มันเหมือนเป็นการชี้ชะตาว่า ตลอดระยะเวลา 4 ปีที่เราทำมา มันจะสำเร็จ หรือ ล้มเหลว

นิวเชื่อว่า ทุกคนจะเป็นเหมือนกันคือ เวลาอ่าน thesis ตัวเอง มันไม่มีทาง perfect เราจะค้นพบข้อบกพร่องของงานเราตลอดเวลา ยิ่งโดยเฉพาะตอนเราเตรียมตัวสอบ ด้วยความที่เรากังวลมาก กลัวว่า จะตอบคำถาม examiner ได้ไม่ดี เราก็จะยิ่งจับผิดตัวเอง กลายเป็น panic อยู่ตลอดช่วงเวลาที่เราเตรียมสอบ

สิ่งที่ทำให้นิวผ่านมาได้ คงเป็นเรื่องของ ‘สติ’ ล้วน ๆ จริง ๆ แล้ว การเรียนปริญญาเอก ศัตรูที่สำคัญที่สุด คือจิตใจของตัวเราเองว่า เราจะยอมตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่เราสร้างขึ้นมา หรือเราเลือกที่จะมีสติ และมองมันตามจริงว่า มันก็แค่ปริญญาเอก เพราะสิ่งที่เราเผชิญ มันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรขนาดนั้น มันเป็นเพียงกระบวนการของการเรียนปริญญาเอก ที่เราต้องผ่านมันไปให้ได้ ก็เท่านั้นเอง

18119938_10208959306115516_1843203398_o.jpg

คิดว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้เรียนสำเร็จมีอะไรบ้าง

นิวเชื่อว่า คนที่จบปริญญาเอกมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันหมดคือ ความอดทน เพราะปัจจัยที่จะทำให้เราไม่ประสบความสำเร็จในการเรียนปริญญาเอก มันไม่ใช่เป็นเพราะ เราไม่เก่ง แต่เป็นเพราะ เราไม่อดทนต่อความท้าทายหรือความกดดันต่างๆที่เข้ามา

สำหรับนิวแล้ว การเรียนปริญญาเอก มันคือ การต่อสู้กับจิตใจของตัวเองต่อความเหนื่อยยากลำบาก ทั้งในด้านการอ่านตำราต่างๆ มากมาย ที่อ่านเท่าไหร่ก็ดูเหมือนว่า จะไม่พอ การเขียนงาน ที่ต้องแก้ราวกับว่ามันไม่มีวันสิ้นสุด รวมทั้ง คำวิจารณ์ แรงกดดันต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามาระหว่างเรียน

จากประสบการณ์ที่นิวพบเจอผู้คนระหว่างเรียนปริญญาเอก คนที่มีจิตใจที่เข้มแข็ง ไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรคนั้น จะสามารถเรียนสำเร็จ มากกว่าคนฉลาดแต่ไม่มีความอดทน

18120157_10208959306155517_215597627_o.jpg

ปัจจุบันทำงานอะไร และได้ใช้ทักษะ ความรู้จากการเรียนมาประยุกต์ใช้กับงานหรือไม่ อย่างไรบ้างคะ

ปัจจุบัน ทำงานร่วมกับพี่ชายค่ะ เป็นบริษัท production ที่ผลิตรายการทีวี, โฆษณา, music video รวมถึง event ต่างๆ ตอนนี้ที่ร่วมงานหลักๆ ด้วยก็คือ ปตท. ผลิตรายการเส้นทางตามรอยพ่อ ซึ่งเป็นรายการเทิดพระเกียรติในหลวง รัชกาลที่ 9 ออกอากาศใน facebook และ youtube ชื่อ NanollNani Channel ค่ะ ในนั้นก็จะมีรายการบันเทิงหลากหลาย สามารถติดตามชมกันได้นะคะ

ถึงแม้นิวอาจจะไม่ได้ทำงานทางด้านวิชาการเต็มตัว แต่ทักษะที่นิวได้จากการเรียนปริญญาเอกนั้น ช่วยในการทำงานได้เยอะ โดยเฉพาะเวลาที่นิวต้องคิด project ต่างๆ เรากลายเป็นคนที่ เวลาคิดงาน เราจะไม่คิดเผินๆ แต่ เราจะพยายามคิดเผื่อ มองไปไกลถึงสถานการณ์และคำวิจารณ์ต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นด้วย

อีกสิ่งหนึ่งที่ช่วยได้เยอะ คือ สมัยที่เรียน supervisor สอนให้นิวหัดอธิบาย thesis ของนิวทั้งหมดภายในเวลาไม่เกิน 5 นาที เพราะ เค้าเชื่อว่า ถ้าคนที่รู้ในสิ่งที่ตัวเองทำจริงๆ จะสามารถอธิบายงานได้แบบกระชับไม่เยิ่นเย้อ ไม่ต้องอารัมภบทเยอะ เพื่อให้คนเข้าใจงานของเรา  สิ่งนี้ช่วยได้มากจริงๆ ยิ่งเวลาที่นิวต้องไปเจอลูกค้า และต้องอธิบายงานให้ฟัง มันช่วยให้เราขายงานได้ง่ายขึ้น

นอกจากงานที่ทำร่วมกับพี่ชายแล้ว ตอนนี้นิวเพิ่งเปิด Facebook Page ของตัวเองชื่อ Consumer 360 Degree เอาไว้พูดคุยความรู้ marketing ในแง่ consumer ที่นิวเรียนมาตอนปริญญาเอกค่ะ ความตั้งใจจริงที่อยากทำเพราะ อยากจะ share ความรู้ที่เราเรียนมาให้คนอื่นได้อ่านกันแบบเข้าใจง่าย ๆ เผื่อจะเป็นประโยชน์สำหรับใครได้บ้าง และในขณะเดียวกัน ตัวนิวเองก็จะได้ update ความรู้อยู่ตลอดด้วย เพราะนิวเชื่อว่า ถึงแม้เราจะจบปริญญาเอกแล้ว แต่ความรู้มันไม่มีวันสิ้นสุด เราจึงหยุดอยู่กับที่ไม่ได้

สุดท้าย มีข้อคิดอะไรอยากฝากอะไรไว้ให้ผู้ที่กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่บ้างคะ

ตอนระหว่างที่เรียนปริญญาเอกอยู่ เราก็ได้แต่พยายามทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้ได้ดีที่สุดตามกำลังและความสามารถของเราเท่านั้น แต่หลังจากเรียนจบออกมา เราจึงได้เข้าใจ สัจธรรม ที่ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่นั่น เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง สำหรับนิว มันไม่ใช่แค่คำคม แต่เป็นทฤษฎีที่ตัวเราเองได้พิสูจน์แล้วว่ามันถูกต้องและเป็นจริง

นิวเชื่อว่า คนเราสามารถเป็นอะไรได้มากกว่าที่เราคิด ทำอะไรได้มากกว่าที่เคยทำ และอดทนได้มากกว่าที่เคยเป็น เพราะคำว่า ความพยายาม จากผู้หญิงธรรมดาที่ไม่ได้เรียนเก่งหรือฉลาดไปกว่าใคร แต่เพราะความพยายาม นิวจึงสามารถมีคำว่า ดร. นำหน้าชื่อได้

สิ่งที่อยากจะฝากถึงผู้ที่กำลังเรียนปริญญาเอกที่สุด คือ  ความผิดหวัง อุปสรรคที่เกิดขึ้นระหว่างเรียน มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนต้องเผชิญ แต่สิ่งที่สำคัญกว่า คือ เราได้พยายามก้าวข้ามผ่านมันแล้วรึยัง เพราะสุดท้ายแล้ว ไม่มีใครทำให้เราแพ้ได้ นอกจากตัวเราเองจริงๆ

 

ดร.หยก เจษฎ์ศีดา เลิศศักดิ์เสรีกุล ::: คอลัมน์แขกรับเชิญ ::: คุยเรื่องเรียนด๊อกเตอร์กับด๊อกเตอร์

13434066_840080946125816_1252634524_n.jpg

วันนี้ เพจก็แค่ปริญญาเอก มีความภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง ที่จะได้แนะนำให้แฟนเพจได้รู้จักกับดร. สาวสวยคนเก่ง ดร.หยก เจษฎ์ศีดา  เลิศศักดิ์เสรีกุล” ผู้สำเร็จการศึกษา วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต หลักสูตร ธุรกิจเทคโนโลยีและการจัดการนวัตกรรม (Technopreneurship and Innovation Management) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 

บอกได้เลยว่า ทั้งประสบการณ์และวิกฤติที่เธอต้องฝ่าฝัน จนกว่าจะได้มาซึ่งปริญญาเอก นั้น ไม่ธรรมดาเลย ไปคุยกับเธอกัน !

13435967_840080949459149_1124854365_n.jpg

ทำไมจึงตัดสินใจเรียนปริญญาเอกคะ

หยกประทับอาจารย์หลายท่านที่มีจิตใจความเป็นครูจริงๆ ที่อยากจะให้ความรู้กับลูกศิษย์ และตอนที่เรียนโทที่อเมริกา ก็ประทับใจอาจารย์หลายท่านที่เป็นนักธุรกิจเก่ง ๆ ที่มาแชร์ประสบการณ์ จุดประกายให้กับนักศึกษา

รู้สึกว่า ถึงแม้เราจะทำงานในสายธุรกิจ ไม่ใช่อาชีพอาจารย์โดยตรง แต่หากมีโอกาสได้นำความรู้และประสบการณ์ในภาคธุรกิจมาแบ่งปันให้กับนิสิตนักศึกษาได้ ก็ถือเป็นเรื่องที่ดีที่จะมีโอกาสเล็ก ๆ ได้เป็นผู้ให้กับสังคมบ้าง 

การจะมีโอกาสได้แบ่งปันกับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี โท ขึ้นไป ก็ควรจะมีคุณวุฒิทางการศึกษาที่เหมาะสม ประกอบกับเป็นคนชอบเรียน สนุกกับการเรียนมาตั้งแต่เด็ก การเลือกเรียนต่อปริญญาเอก จึงเป็นสิ่งที่น่าสนุก น่าเรียนรู้ และอยากจะทำค่ะ

13445852_840080956125815_1708625522_o.jpg

ตอนที่เรียนทำวิจัยเกี่ยวกับเรื่องอะไรคะ  

หลักสูตร CU-TIP เป็นหลักสูตรที่เริ่มจากความร่วมมือของ 7 คณะในจุฬา เพื่อสร้างหลักสูตรการศึกษาวิจัยนวัตกรรมที่เกิดจากหลายสาขาร่วมกัน ดังนั้น งานวิจัยจากหลักสูตรนี้ จึงต้องมีศาสตร์ความรู้จากอย่างน้อย 2 สาขาวิชามาประกอบกัน 

ตอนทำวิจัย ทำหัวข้อ “Innovative Decision Support Tool for Servitization เครื่องมือเพื่อการทำบริการภิวัฒน์  ซึ่งเป็นการนำความรู้ด้านวิศวะอุตสาหกรรมมาประยุกต์ใช้ในทางธุรกิจ  โดยอาจารย์ที่ปรึกษาหลัก 2 ท่าน คือ อาจารย์จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ และอาจารย์จากศศินทร์ 

เนื้อหาวิจัยโดยย่อ เป็นการศึกษาบริษัทอุตสาหกรรมผลิต ว่าจะสามารถปรับเพิ่มการให้บริการได้มากขึ้นอย่างไรบ้าง มีปัจจัย อุปสรรค และรูปแบบการทำบริการอย่างไรบ้าง

13444344_840080976125813_182676073_n.jpgสิ่งที่ยากที่สุดในการเรียนปริญญาเอกคืออะไร

การเรียนในระดับการศึกษาอื่น ๆ ที่ผ่านมา  หากตั้งใจเรียน เข้าใจวิชาองค์ความรู้เป็นอย่างดี  ก็จะสอบได้คะแนนดี แต่การเรียนปริญญาเอก ไม่เหมือนกัน มีปัจจัยภายนอกที่เราควบคุมไม่ได้อยู่มากมาย เรื่องนี้ เป็นสิ่งที่นิสิตนักศึกษาปริญญาเอกทุกคนต้องตระหนักเป็นข้อแรก  

ดังนั้น สำหรับหยก สิ่งที่ยากที่สุด ไม่ใช่ปัจจัยภายนอก  แต่คือ  “เรา” คนที่จะบริหารจัดการปัจจัยต่าง ๆ เหล่านั้นอย่างไร

13441943_840080989459145_689032011_o.jpgเมื่อเรียนจบมาแล้ว มีข้อคิดหรือมุมมองอะไรที่อยากฝากสำหรับคนที่กำลังเรียนอยู่บ้างคะ

มันก็แค่ปริญญาเอกจริงๆ นั่นแหละค่ะ  ก็เหมือน Milestone หนึ่งของชีวิตทางการศึกษา อาจจะจำเป็นหรือไม่จำเป็นก็ได้ ก็แล้วแต่เป้าหมายชีวิตของแต่ละคน ว่าเส้นทางชีวิตวางแผนไว้ว่าอย่างไร พอผ่าน Milestone นี้แล้ว ก็มี Milestone อื่นอีกที่เราต้องไปต่อ 

แต่ถ้าเลือก ปริญญาเอก เป็น Milestone หนึ่งในชีวิตของคุณแล้ว ก็คงต้องลองทุ่มดูสักตั้ง (หรือหลายตั้ง) ให้มันรู้กันไปว่า ก็แค่ปริญญาเอก ก็เป็นเช่นนั้นเองค่ะ…  ขอเป็นกำลังใจให้ PhD Candidate ทุกคน สู้ ๆ นะคะ 

13405362_840080979459146_288483455_o.jpg

สุดท้าย ดร.หยก มีข้อคิดดีๆ มาฝากสำหรับผู้เรียนปริญญาเอก….  

          “If a window of opportunity appears, don’t pull down the shade.” – Tom Peters  

  โอกาสเข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้  พร้อมไม่พร้อม ก็ต้องคว้าไว้

…การเรียน PhD ถ้ารอพร้อม หลายครั้งก็ไม่เคยมีคำว่าพร้อมหรอกค่ะ และหลายครั้งก็ต้องทำ ทั้งที่ไม่พร้อมนั่นแหละค่ะ

จากประสบการณ์ตรง การเพิ่งเห็น Conference สำคัญที่สุด ในด้านที่เราทำวิจัย และ main topic ในปีนั้น คือ เรื่องที่เราทำวิจัยอยู่ แต่เหลืออีก 8 วันก่อนถึง Deadline และยังไม่ได้เริ่มเขียนอะไรเลย แต่ในเมื่อมีโอกาสเข้ามาแล้ว แม้จะดูยาก ไม่น่าจะทำได้ แต่ก็เลือกที่จะทำ

สุดท้าย ได้รับเลือกให้นำเสนอผลงานใน Conference ครั้งนั้น เป็นผลงานจากเมืองไทยเพียงคนเดียวในปีนั้นที่ได้ไปเข้าร่วม และเป็นโอกาสที่ได้เจอ Professor หลายคน ที่เป็น Key author ของงานวิจัยที่เราใช้เป็น Reference มีโอกาสได้พูดคุย และขอคำแนะนำเพิ่มเติมจากท่านเหล่านั้น และเจอเพื่อน PhD Candidate หลายคนที่ทำวิจัยในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกัน  ก็ได้รับคำแนะนำหลายอย่างที่เป็นประโยชน์

      “I have not failed. I’ve just found 10,000 ways that won’t work.” – Thomas A. Edison 

 ถ้าล้ม ต้องรีบลุกให้เร็ว  ท้อมีไว้ให้ลิงถือ ไม่ใช่คนถือ

…การเรียน PhD ไม่มีใครทำแต่ละขั้นตอนได้ทีเดียวผ่านฉลุยเสมอหรอก ต่อให้มั่นใจแค่ไหน  บทจะต้องทำใหม่ ทำอีก ทำยังไงหล่ะเนี้ย มีมาได้ตลอดแหละ

จากประสบการณ์ตรง ส่งเอกสาร Survey ทางไปรษณีย์ 1,200 ชุด  หลังจากนั้น สัปดาห์กว่า เกิดวิกฤตน้ำท่วมใหญ่ของประเทศ  สุดท้าย ได้ Survey กลับมา 11 ชุด  ความรู้สึกตอนนั้นก็ น้ำตาท่วมใจเหมือนน้ำท่วมประเทศนั่นแหละ

แต่ทำไงได้ เวลาก็เดินไปทุกวัน มัวนั่งเศร้า หรือรอน้ำลดก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะลด ก็เลยต้องปรับกลยุทธ์การเก็บข้อมูลใหม่ พยายามติดต่อกับกลุ่มเป้าหมายโดยตรง ไม่ว่าจะเป็นการโทรติดต่อตรง แล้วส่งอีเมล์เอกสารไปให้ทันที โทรติดตาม หรือแม้แต่การเข้าไปรับผลเอง เพื่อให้การเก็บผล Survey ในรอบใหม่นี้ได้เปอร์เซ็นต์ตอบรับมากขึ้น  

สุดท้าย สามารถได้ผล Survey ตอบรับตามเป้าหมายที่ต้องการ ในเวลาที่ขยายจากแผนแรกที่วางไว้ไม่มากนัก

          “Being happy doesn’t mean that everything is perfect. It means that you’ve decided to look beyond the imperfections.” – Aristotle  

   อย่าลืมมีความสุขเวลาทำปริญญาเอก ไม่ต้องรอจบปริญญาเอกแล้วถึงจะมีความสุขได้

คนที่เลือกเรียนปริญญาเอก ส่วนใหญ่จะเป็นคน Perfectionist มีความสุขกับความสมบูรณ์ ความสำเร็จ หยกก็เป็นและเป็นเยอะเชียว 

เพราะเราทำงานจันทร์ถึงศุกร์ เก้าโมงเช้าถึง หกโมงเย็น  ทำปริญญาเอก เสาร์ อาทิตย์ และกลางคืนจันทร์ถึงศุกร์ เวลาทุกอย่างต้องผ่านการวางแผนไว้หมด แล้วจะประสาทเสีย จิตตกมาก หากเวลางานล้นเวลาเรียน  หรือเวลาเรียนล้ำเส้นเวลางาน 

แต่การทำปริญญาเอกนี่แหละ ที่ทำให้หยกหัดลดความติดสมบูรณ์แบบลง  ไม่งั้นบ้าตายก่อนเป็นดอกเตอร์แน่  แต่ละคน ทำปริญญาเอก จะ 3 ปี หรือ 7 ปี ทุกคนเจอปัญหาและอุปสรรคทั้งนั้น น้อยบ้าง มากบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะมาก ถึงมากที่สุด  แต่อย่าลืม ชีวิตมันสั้น ไม่ต้องรอจบปริญญาเอกแล้วถึงจะมีความสุขได้ ต้องมีความสุขตอนที่เรียนอยู่ด้วย

 แน่นอน ความสุข ของชีวิต PhD. Candidate คือ เห็นงานวิจัยตัวเองมีความก้าวหน้า แต่ถ้าความก้าวหน้ามันไม่ได้มีมาให้มีความสุขได้ทุกวัน ต้องเติมความสุขให้ตัวเองบ่อย ๆ

หัดมองข้ามความไม่เพอร์เฟคไปบ้าง อะไรควบคุมไม่ได้ แก้ไขไม่ได้จริงๆ  ก็ช่างหัวมัน  หัดหาความสุขจากเรื่องเล็กๆ รอบตัว   เพราะความสุข คือ แรงกายแรงใจ ที่จะทำให้เราลุยทำปริญญาเอกต่อได้  

13444017_840080952792482_1438864012_n.jpg

Dr. Jasseda Lertsaksereekun

Special Instructor, Guest speakers: Mae Fah Luang University, College of Management Mahidol University, Chulalongkorn University, Bangkok University

·         Doctor of Philosophy   CHULALONGKORN UNIVERSITY, Bangkok, Thailand 

·         Master of Business Administration  UNIVERSITY OF MARYLAND, College Park, Maryland, USA

·         Master of Science in Information Systems Management  UNIVERSITY OF MARYLAND, College Park, Maryland, USA

·         Bachelor of Accountancy CHULALONGKORN UNIVERSITY, Bangkok, Thailand 

 —————————————

เพจก็แค่ปริญญาเอก ขอขอบคุณ ดร.หยก เจษฎ์ศีดา  เลิศศักดิ์เสรีกุล  ที่มาแบ่งปันข้อคิดดีๆ อย่างมากมายให้กับเรา

และเราเชื่อแน่ว่า หลังจากอ่านบทสัมภาษณ์นี้จบ ผู้ที่กำลังคร่ำเคร่งกับการเรียนปริญญาเอกอยู่ จะสามารถลุกขึ้นมา สำรวจความสุขในการเรียนของตน เลิกท้อ สู้ต่อและไปต่อกับการเรียนปริญญาเอก อย่างมีกำลังใจที่ดีขึ้น แน่นอนค่ะ  

แขกรับเชิญคนต่อไป ที่จะมาแบ่งปันเรื่องราวและประสบการณ์เกี่ยวกับการเรียนปริญญาเอก จะเป็นใคร

ติดตามได้ที่นี่ ที่เดียว !!!

ณัฐพงศ์ กิจสุวรรณ :: คอลัมน์แขกรับเชิญ :: คุยเรื่องเรียนด๊อกเตอร์กับด๊อกเตอร์ ::

วันนี้ “ก็แค่ปริญญาเอก” ขอเสียงกรี๊ดดังๆ ให้กับแขกรับเชิญคนเก่งของเราในวันนี้ บุคคลที่หลายๆ คนที่ชื่นชอบการไปท่องเที่ยวในต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่น อาจจะคุ้นหน้าคุ้นตาเขาเป็นอย่างดีอยู่แล้ว

16977065_818276898310206_225066269_n.jpg

ดร.เบียร์ ณัฐพงศ์ กิจสุวรรณ หรือชื่อที่แฟนๆ จะรู้จักเขาดีในนาม “บีหรุซัง” เจ้าของ Youtube channel NineBeerJP รายการที่รวบรวมเรื่องราวหลากหลายจากต่างประเทศอย่างน่าสนใจ และมีแฟนคลับติดตามหนาแน่นที่สุดคนหนึ่งในโลกไซเบอร์   

วันนี้ ดร.เบียร์ สละเวลามาพูดคุยอย่างเป็นกันเองกับชาว Just a PhD เกี่ยวกับประสบการณ์การเรียนปริญญาเอกของเขา ไปติดตามกัน…

สวัสดีค่ะ ช่วยแนะนำตัวนิดนึงค่ะ

สวัสดีครับ ชื่อ ณัฐพงศ์ กิจสุวรรณ (เบียร์) เรียนจบปริญญาเอกสาขา Information and Communication Engineering จาก The University of Electro-Communications โตเกียว ประเทศญี่ปุ่นครับ

วิทยานิพนธ์ที่ใช้จบชื่อเรื่องว่า Contention resolutions for optical networks เอาง่ายๆ ก็คือในระบบสื่อสารด้วยแสงจะจัดข้อมูลที่วิ่งในเน็ตเวิร์คยังไงให้ชนกันน้อยที่สุด

หลังจากจบปริญญาเอกแล้วก็ไปทำ Postdoc ที่มหาวิทยาลัย Trinity College Dublin ประเทศไอร์แลนด์ ตอนนั้นผมเข้าร่วมกับโปรเจคเกี่ยวกับ การออกแบบระบบอินเตอร์เน็ตในอนาคตให้กับยุโรป โดยในส่วนของผมเป็นการออกแบบการควบคุมอุปกรณ์ทุกอย่างในเน็ตเวิร์คแบบอัตโนมัติ โดยใช้โปรแกรม

16933371_818277358310160_1050607471_n.jpg

ทำไมถึงตัดสินใจมาเรียนปริญญาเอกคะ?

ก่อนหน้านี้ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องเรียนให้จบถึงปริญญาเอก จบแค่ปริญญาโทก็โอเคแล้ว ความมุ่งหมายในชีวิตคืออยากท่องเที่ยวและเดินทางไปรอบโลก แต่จะทำยังไงให้ไปบรรลุความฝันได้ ถ้าทำงานในไทยเป็นพนักงานบริษัทได้เงินเดือนน้อย ทำไม่ได้แน่นอน ถ้าจะเปิดกิจการเป็นของตัวเอง ผมก็ไม่มีหัวทางการค้าเลย เลยคิดว่าต้องไปทำงานต่างประเทศ เพราะคิดว่าทำงานที่ต่างประเทศต้องได้เงินเยอะ แล้วเอาเงินที่ทำงานได้ไปเที่ยวรอบโลก

แต่จะทำยังไงให้ได้ไปทำงานต่างประเทศ อยู่ไทยจะสมัครโดยตรงไปต่างประเทศเลย มันก็ยากพอควร เค้ามีคนในประเทศอยู่แล้ว ทำไมเค้าไม่เอาคนที่อยู่ในประเทศเค้าเองล่ะ ผมเลยต้องหาวิธีทำให้ผมได้ไปอยู่ในต่างประเทศก่อน ซักระยะนึง แล้วถึงค่อยสมัครงาน วิธีไปอยู่ต่างประเทศของผม ที่ง่ายสุดคือการไปเรียนนั่นเอง

กว่าจะเรียนจบ ก็ใช้เวลาระยะนึง ซึ่งสามารถสมัครเข้าทำงานได้ แต่จะให้ใช้ทุนส่วนตัวผม ไม่มีแน่ๆ เลยใช้วิธีสมัครทุนไป แล้วผมก็ได้เป็น นักเรียนทุนรัฐบาลญี่ปุ่น หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ทุนมอนบุโช”

16933337_818277464976816_91082781_n

ระหว่างเรียนปริญญาเอก ได้พัฒนาทักษะอะไรบ้าง?

ทักษะที่ได้หลักๆ เลย คือการเรียนรู้ด้วยตัวเอง การเรียนปริญญาเอกไม่ใช่เป็น การเรียนจากผู้สอน แต่เป็นการเรียนโดยค้นคว้าหาความรู้ใหม่ๆ เอง อาจารย์จะไม่ถูกเรียกว่า Teacher หรือ Lecturer (ผู้สอน) แต่จะถูกเรียกว่า Advisor (ผู้ให้คำแนะนำปรึกษา)

อาจารย์ที่เป็น Teacher คืออาจารย์ที่มีความรู้อยู่แล้ว แล้วเอาความรู้นั้น มาบอกต่อ ให้คนที่ยังไม่มีความรู้ แต่ Advisor เค้าจะรู้เรื่อง ในสาขาที่ลูกศิษย์ทำระดับนึง ลูกศิษย์จะต้องเป็นคนค้นคว้าหาสิ่งใหม่ๆ เอา โดยอาจารย์จะเป็นคนแนะนำวิธีการ และปรับแนวให้เข้าร่องเข้ารอย

นอกจากนี้ ยังได้ทักษะการคิดแบบวิเคราะห์ แบบเป็นเหตุเป็นผลอีก ทักษะเหล่านี้ไม่ได้ใช่แค่ตอนเรียน แต่ยังเอามาใช้ในชีวิตประจำวันได้อีก

16997180_818277044976858_351451769_n.jpg

ระหว่างเรียน พบเจออุปสรรคอะไรบ้างไหมคะ?

อุปสรรคมีไว้ให้เจอครับ ทำอะไรทุกอย่างในชีวิตต้องมีอุปสรรคหมด การเรียนปริญญาเอกของผมก็เหมือนกัน ทุนที่ผมได้มีระยะเวลา 3 ปี ขยายระยะเวลาเพิ่มก็ไม่ได้ แล้วอาจารย์คนที่รับผมเข้ามาอยู่ด้วยก็มีกำหนดเกษียณ

ตอนที่ผมอยู่ปี 2 ครึ่ง อาจารย์ท่านนี้เป็นอาจารย์ที่มีชื่อเสียง มีงานเยอะมาก ผมมีเวลาคุยกับอาจารย์ไม่กี่ครั้งต่อเทอม งานผมก็ไม่ก้าวหน้า เหมือนอยู่ไปเรื่อยๆ พออาจารย์เกษียณ ผมก็ถูกโอนไปให้กับอาจารย์อีกท่านนึงที่เป็นแลปอยู่ในกลุ่มเดียวกัน แต่แลปนั้น ทำคนละเรื่องกับที่ผมทำอยู่ อาจารย์ก็แนะนำในเรื่องวิชาการที่เกี่ยวกับหัวข้อของผมไม่ได้

พอครบ 3 ปีทุนก็หมด ทางบ้านผมไม่มีเงินส่งผมเรียนอยู่แล้ว และผมยังต้องรับผิดชอบส่งเงินกลับไทยให้แม่อีก ผมต้องกระเสือกกระสนหางานพิเศษทำ ทำทุกอย่างไม่ว่าจะงานร้านอาหาร TA (ผู้ช่วยสอน) เขียนโปรแกรม ดูแลระบบคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัย งานอีเวนท์ต่างๆ งานพิเศษตามบริษัท

ตอนนั้นเหมือนจะท้อแล้ว ยอมเรียนไม่จบกลับไทยดีกว่า เพราะไม่เห็นหนทางที่จะจบได้เลยจริงๆ

จะจบจากที่นี่ต้องมี journal ตีพิมพ์อย่างน้อย 2 ฉบับ แต่ก็มีอาจารย์ใหม่เข้ามาแทนตำแหน่งที่ว่างพอดี แล้วก็ทำทางด้านที่ผมทำด้วย อาจารย์คนที่ 2 เลยโอนผมให้อาจารย์คนใหม่ ผมก็ช่วยอาจารย์สร้างแลปใหม่ อาจารย์ก็แนะผมว่าเขียนเปเปอร์ยังไงไม่ให้โดน reject

ได้เทคนิคจากอาจารย์เยอะมาก แต่ก็โดนด่าเยอะเหมือนกันเนื่องจากเขียนไม่ได้เรื่องอยู่หลายครั้ง อาจารย์ก็ช่วยหาโปรเจคพิเศษให้ ทำ RA (ผู้ช่วยวิจัย) อีก เพื่อให้ผมได้มีเวลามาอยู่ในแลปมากขึ้น จะได้ไม่ต้องไปทำงานข้างนอกเกือบทั้งสัปดาห์ สุดท้ายก็จบตอนปี 5 ครึ่ง ด้วย Journal 4 ฉบับ

เรื่องทำงานพิเศษนี่ ผมทำตลอดจริงๆ คือวันก่อนสอบจบผมยังไปเสริฟอาหารอยู่เลย บางครั้งคิดงานไปด้วยทอดทอดมันให้ลูกค้าไปด้วย งานที่คิดได้ตอนทอดทอดมันได้รับรางวัลใน conference ที่ต่างประเทศอีก

16933336_818276938310202_689260643_n.jpg
คิดว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้เรียนสำเร็จมีอะไรบ้าง

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ความอดทน อย่าคิดว่าท้อแล้วเลิก เรื่องท้อ มันท้อกันทุกคน แต่เวลาผมท้อผมก็จะออกไปเที่ยว ออกไปหาอะไรกิน ไม่ก็นอนหลับ ตื่นมาแล้วเดี๋ยวมันจะดีขึ้นเอง

อีกอย่างที่สำคัญคือ การเข้าหาอาจารย์ อาจารย์จะไม่เป็นคนเข้าหานักเรียนอยู่แล้ว อาจารย์หลายคนจะไม่มี deadline ไม่มีกำหนดการณ์ meeting ให้นักเรียน ถ้าเจออาจารย์แบบนี้เราต้องวิ่งเข้าหาอาจารย์เอง

มีไอเดียอะไร ไม่ว่าจะแย่หรือดีขนาดไหน ก็เข้าไปคุยกับอาจารย์เลย หลังจากนั้นเราก็จะได้ความเห็นและคำแนะนำจากอาจารย์ อาจมีถูกด่าบ้าง แต่ก็อย่าไปสน เพราะสิ่งที่เราอยากได้คือคำแนะนำ พอได้ผลอะไรก็เอาไปให้อาจารย์ดู

เจอหลายคนที่กลัวอาจารย์มาก ขนาดที่ต้องคอยหลบหน้าอาจารย์อยู่ตลอด กลัวอาจารย์ถามเรื่องงานเพราะยังไม่มีอะไรคืบหน้า ใครที่เป็นแบบนี้ต้องเปลี่ยนใหม่แล้วนะ

16934285_818277308310165_1382416988_n.jpg
ปัจจุบันทำงานอะไร และได้ใช้ทักษะความรู้จากการเรียนมาประยุกต์ใช้กับงานหรือไม่?

ปัจจุบันเป็นอาจารย์อยู่ที่ The University of Electro-Communications โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ที่เดียวกับที่เรียนจบมาครับ ตำแหน่งคือผู้ช่วยศาสตราจารย์ เป็น Technical program committee (TCP) ของ IEEE conference หลาย conference เป็น Associate editor ของ Journal ในต่างประเทศ

และงานอดิเรก (นี่แหละคือสิ่งที่ฝันไว้) เป็นเจ้าของ Youtube channel NineBeerJP พากินพาเที่ยวในต่างประเทศ

ทักษะที่ได้ตอนเรียนเอามาใช้ทั้งในที่ทำงานและใช้ในชีวิตประจำวันเลยครับ ทักษะที่ว่า ไม่ได้เกี่ยวกับวิชาการเลย เป็นทักษะทางด้านอื่นเช่นการเขียน การอธิบายยังไงให้เข้าใจได้ง่ายตามพื้นฐานของคนฟัง จัดการความคิดให้คิดเป็นขั้นเป็นตอน ตามสเต็ป

ส่วนที่เอามาประยุกต์ใช้ในงานก็ทั้งหมดเลยครับ เพราะผมทำงานตรงสายเป๊ะเลย เอาประสบการณ์ที่ตัวเองเจอ มาสอนนักศึกษา

16996554_818277251643504_2077668330_n.jpg
สุดท้าย มีข้อคิดอะไรอยากฝากอะไรไว้ให้ผู้ที่กำลังเรียนปริญญาเอกอยู่บ้าง

 ถ้าปีนเขาไม่ถึงจุดสูงสุด ก็จะไม่เห็นทางลง ความหมายก็คือ การที่เรายังไม่ทำอะไรถึงสุดๆ แล้วเราก็จะไม่เจอทางออก

ทางออก(ทางลง)มันมีหลายทาง แต่มันถูกสันเขาบังอยู่ทำให้เรามองไม่เห็น แต่พอเราขึ้นไปยืนอยู่บนสันเขาได้แล้วเราจะมองเห็นวิวที่สวยงาม มองเห็นทางลงหลายทาง เวลาลง ก็จะลงเร็วกว่าตอนขึ้น

แล้วก็ให้รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ อย่าไปเอาคำพูดคนรอบข้างมากดดันตัวเอง

ตอนที่ผมเรียนเกินปีที่ 3 มีคนถามว่า ไหนว่าเก่งไง ทำไมยังไม่จบซักที คนในหมู่บ้านก็ถามอยู่นั่นแล้วว่า เห็นไปนานแล้ว เมื่อไหร่จะจบบางคนถามผมอีกว่า เรียนจบปริญญาเอกแล้วได้อะไร ไปขายก๋วยเตี๋ยวอาจรวยกว่าเสียอีก คำพูดพวกนี้ไม่ทำให้ประโยชน์ให้กับคุณเลย ฟังข้ามๆ ไป

คนที่พูดแบบนี้เพราะเค้านึกว่า การเรียนปริญญาเอกเหมือนการเรียนทั่วๆ ไปที่ฟังครูสอนในห้อง แล้วจำไปสอบให้ผ่าน หรือทำรายงานส่งครู 2 ฉบับก็จบได้ แต่การจะจบปริญญาเอก คืองานของคุณต้องถูกยอมรับโดยคนในสาขาวิชาเดียวกันก่อน ถ้าใครที่ไม่ได้เรียนเองเค้าก็จะไม่รู้

เคยเจออีกคนนึงคิดว่า ตัวเองเป็นตัวแทนประเทศไทย(กรณีนักเรียนที่ได้ทุนมาเรียนต่างประเทศ) เพราะอยู่ที่ไทยสอบได้ที่ 1 ตลอด ได้เกียรตินิยม สอบชิงทุนได้ แต่พอเค้ามาอยู่ที่ที่คนได้ที่ 1 จากทั่วโลกมารวมกัน แล้วเค้าไม่ได้ที่ 1 ก็เริ่มอาการเครียด มีความกดดันมาก ซึ่งความกดดันเหล่านี้เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นมาด้วยตัวเองทั้งนั้น สรุปคือทำอะไรให้สุดๆและอย่าสร้างความกดดันให้ตัวเอง

……..

เพจ “ก็แค่ปริญญาเอก” ขอขอบคุณการแบ่งปันและข้อคิด-คำแนะนำจาก ดร.เบียร์ เชื่อว่าประสบการณ์จาก ดร.เบียร์จะเป็นแรงบันดาลใจที่ดีอย่างยิ่ง สำหรับผู้ที่สนใจ หรือกำลังศึกษาปริญญาเอกอยู่

เพจก็แค่ปริญญาเอก ยินดีเปิดพื้นที่สำหรับการแบ่งปันประสบการณ์การเรียนปริญญาเอก เชิญชวน inbox มาหาเรา เพื่อแบ่งปันประสบการณ์ให้กับเพื่อนๆ คนอื่นกันค่ะ

แขกรับเชิญคนต่อไปจะเป็นใคร ติดตามได้ที่นี่ ที่เดียว!!

ธีรติร์ บรรเทิง  ::  คอลัมน์แขกรับเชิญ  ::  A Super Busy Day with a PhD Student  ::  วันที่ยุ่งหัวฟูของนักศึกษาปริญญาเอก  ::

วันนี้ “ก็แค่ปริญญาเอก” ได้มีโอกาสพบปะกับ ว่าที่ ดร. คนเก่ง ต้น ธีรติร์ บรรเทิง นักศึกษาปริญญาเอก Ph.D. in Journalism and Communication จาก Tsinghua University ระหว่างที่เขาเดินทางกลับมาเมืองไทยเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ ก่อนจะบินลัดฟ้ากลับไปศึกษาต่อ

“ก็แค่ปริญญาเอก” ไม่รอช้า รีบคว้าตัวเขามาให้สัมภาษณ์พูดคุย ให้ชาว Just a PhD ได้ทำความรู้จักกัน   

14_%e0%b8%ab%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%ab%e0%b8%ad%e0%b8%aa%e0%b8%a1%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%aa%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%a1%e0%b8%a8%e0%b8%b2%e0%b8%aa%e0%b8%95%e0%b8%a3%e0%b9%8c

ช่วยแนะนำตัวหน่อยค่ะ  

สวัสดีครับ ผมชื่อธีรติร์ บรรเทิง (ต้น) จบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา จากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปริญญาโทสาขานิเทศศาสตรพัฒนาการ จากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาเอกชั้นปีที่ 3 ของ School of Journalism and Communication, Tsinghua University ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยกำลังทำงานวิจัยเกี่ยวกับ การสร้างแบรนด์แห่งชาติของจีนในประเทศไทยครับ

2.jpg

ทำไมถึงตัดสินใจเรียนปริญญาเอกคะ

โดยส่วนตัวเป็นคนชอบเรียนครับ หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาโทแล้วเราคิดว่าอยากเรียนต่อในระดับสูงเพื่อให้เข้าใจสังคมในวงกว้างมากขึ้น เลยตัดสินใจว่าจะเรียนต่อครับ

ตอนนั้นมีหลายประเทศที่อยากไป เช่น สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย รัสเซีย ญี่ปุ่น เคยลงทุนเรียนภาษาญี่ปุ่นถึงสองปีระหว่างเรียนปริญญาตรี จนสอบผ่าน JLPT ระดับต้นมาแล้ว และลงเรียนภาษารัสเซียที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงอีกหนึ่งปี

แต่จุดหักเหของเราตอนนั้นอยู่ที่หลังจากจบปริญญาโท ได้มีโอกาสทำงานที่ http://www.eduzones.com เป็นเว็บไซต์ด้านการศึกษาซึ่งเราเป็นนักข่าวตอนนั้น จะต้องออกไปทำข่าวด้านการศึกษาในที่ต่างๆ

แล้วพอดีทางศูนย์อาเซียนศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เชิญนักข่าวไปทำข่าวเสวนาเกี่ยวกับอาเซียน จีน และสหรัฐอเมริกา และได้ฟังนักวิชาการหลายท่าน โดยเฉพาะรองศาสตราจารย์ ดร.อักษรศรี พานิชสาส์น ซึ่งท่านเป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจจีนในประเทศไทย เราเลยได้แรงบันดาลใจมาจากท่านครับ

หลังจากนั้นเราก็ศึกษาข้อมูลการเรียนต่อที่จีนเพิ่มมากขึ้นและทราบว่า ไทยเรามีนักวิชาการที่ไปร่ำเรียนตะวันตกมากมายแต่ไม่ค่อยมีนักวิชาการด้านจีนศึกษาที่จบปริญญาเอกจากจีน จึงเป็นแรงผลักดันให้ค้นหาหลักสูตรที่เราสนใจและลองสมัครเรียนต่อดู

6_หน้าคณะวารสารศาสตร์ ชิงหวากับเพื่อนๆและอาจารย์.jpg

ช่วยเล่าถึงการสมัครเรียนต่อปริญญาเอกที่จีนหน่อยค่ะ

การสมัครเรียนต่อระดับปริญญาเอกในประเทศจีนนั้น หลายมหาวิทยาลัยจะต้องทำการติดต่อหาอาจารย์ที่ปรึกษาคนจีนให้รับเราเข้าศึกษาก่อนครับ แล้วถึงจะสมัครเข้ากระบวนการสอบด่านต่างๆของทางมหาวิทยาลัย โดยเรามองไปที่มหาวิทยาลัยใหญ่ๆของจีนก่อน

โดยที่มหาวิทยาลัยชิงหวา (Tsinghua University) มีคณาจารย์ที่ผมสนใจงานของเขา เลยทำการสมัครเรียนที่นี่ และได้รับโอกาสจากทางมหาวิทยาลัยให้ได้รับทุนการศึกษาตลอดระยะเวลาการศึกษาครับ

พอได้มาเรียนแล้วไม่ผิดหวังที่มาเรียน มหาวิทยาลัยมีทรัพยากรทางการศึกษาที่ครบครัน มีกิจกรรมทางวิชาการตลอดเวลา รวมทั้งกิจกรรมของนักเรียนซึ่งทำให้เราสนุกและไม่เบื่อเลยครับ

12_ในห้องเรียนกับเพื่อนปริญญาเอกและอาจารย์.jpg

ช่วงนี้ ภาพรวมของชีวิตการเรียนปริญญาเอกเป็นอย่างไรบ้างคะ super busy ไหมคะ

ตอนนี้อยู่ในช่วงเทอมสองของชั้นปีที่ 3 ครับ โดยเราได้เรียนรายวิชา สอบวัดคุณสมบัติ (Comprehensive Exam) และก็สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์เสร็จสิ้นแล้ว ที่เหลืออยู่ตอนนี้คือกำลังพยายามตีพิมพ์บทความสองเรื่องซึ่งเป็นข้อบังคับนักเรียนทุกคนของคณะจึงจะสามารถขอสอบจบและสำเร็จการศึกษาได้ครับ

5_ในวันที่ยุ่งๆกับการทำวิทยานิพนธ์.jpg

ถ้าถามว่ายุ่งไหมส่วนตัวมองว่า เลยช่วงเวลาที่เรายุ่งมากไปแล้ว คือช่วงของการคิดและพัฒนาโครงร่างวิทยานิพนธ์ครับ ซึ่งต้องคิดเยอะมากครับ เริ่มจากการเขียนบรรณานุกรม รวบรวมงานสำคัญในสาขาวิจัยก่อนเลยครับ นั่งไล่อ่านไปเรื่อยๆเพื่อประกอบเป็นแนวคิดและทฤษฎีในงานวิจัยของเราครับ

ส่วนตัวพบว่า ถ้าเราสนุกกับเรื่องที่เราทำ แม้จะยากแค่ไหน เราก็จะสามารถผ่านมันไปได้ครับ

1.jpg

เมื่อมาเรียน ป.เอกแล้ว มีการแบ่งเวลาในชีวิตอย่างไรบ้างคะ

ส่วนตัวเรื่องของการแบ่งเวลาจำเป็นมากครับ เพราะในแต่ละวันมีสิ่งที่เราจะต้องทำหลายอย่าง ต้องกำหนด deadline ส่งงานของตัวเอง เพราะการเรียนระดับปริญญาเอกตนเป็นที่พึ่งแห่งตนครับ จะต้องคิดกระบวนการทำวิจัยเอง

เมื่อเราไม่เข้าใจงานวิจัยตรงไหน เมื่อไปปรึกษาอาจารย์ของเรา อาจารย์ท่านจะไม่บอกมาตรงๆ ครับ แต่จะส่งบทความมาให้เราอ่านให้เราไปคิดต่อยอดเอาเอง ตรงนี้ส่วนตัวมองว่า อาจารย์ท่านต้องการฝึกเรา ให้เราแสวงหาความรู้เอาเองจากการอ่าน ทบทวนซ้ำๆ  เพื่อฝึกเรา

และเราก็พบว่า สิ่งนี้เป็นกลยุทธ์ที่จะทำให้องค์ความรู้ต่างๆ ของเรื่องที่เราเรียนซึมซับเข้าสมองเราได้เป็นอย่างดี เมื่ออยากทบทวนเรื่องที่เราต้องการหาในครั้งต่อไป ก็จะทำให้เราทำงานได้ง่ายขึ้น

11_ออกกำลังกายในมหาวิทยาลัย.jpg

แต่เรียนอย่างเดียวก็ทำให้ล้าได้ครับ จึงต้องหาสมดุลของร่างกาย เช่นทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ น้องๆในมหาวิทยาลัย หรือการไปออกกำลังกาย ซึ่งส่วนตัวเกือบทุกวัน จะไป Weight Training ที่ยิมของมหาวิทยาลัย มีปั่นจักรยาน RPM ฝึกปอดและพัฒนากล้ามเนื้อหัวใจ และมีวิ่งรอบสนามกีฬาบ้างครับ

10_งานสงกรานต์ปักกิ่ง.jpg
ทำ thesis เกี่ยวกับอะไรคะ และทำไมถึงสนใจทำเรื่องนี้

ตอนนี้กำลังทำวิจัยด้านการสร้างแบรนด์ประเทศ (Nation Branding) ของประเทศจีนในประเทศไทยครับ เรื่องของการสร้างแบรนด์ประเทศ เป็นองค์ความรู้เกี่ยวกับการสื่อสารภาพลักษณ์และชื่อเสียงของประเทศ

ซึ่งการที่ประเทศหนึ่งจะมีอิทธิพลทางเศรษฐกิจสังคมและวัฒนธรรมต่ออีกประเทศหนึ่งได้จำเป็นที่จะต้องให้คนในประเทศนั้น มีความชื่นชอบ มีทัศนคติที่ดี และมีแนวโน้มของการสนับสนุนกิจกรรมทางวัฒนธรรม การค้าการลงทุนระหว่างกัน ซึ่งต้องอาศัยองค์ความรู้ที่สำคัญหลากหลาย ในด้านหลักๆก็จะมีด้านการสื่อสารระหว่างประเทศ (International Communication)

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศผ่านทางการทูตสาธารณะ (Public Diplomacy) รวมทั้งการตลาด (Marketing) เป็นต้น โดยเป็นงานวิจัยที่ทำอยู่มีความคาดหวังว่าจะสามารถช่วยพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างไทยและจีนให้ดีขึ้น นำมาซึ่งยุทธศาสตร์ที่สำคัญทางการค้าการลงทุน การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม และการท่องเที่ยว เพื่อเพิ่มขีดความสามารถและนำมาเป็นโมเดลพัฒนาประเทศเราในอนาคตครับ

ที่สำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศจีนซึ่งเป็นคู่ค้าอันดับต้นๆของไทยเราครับ และโอกาสอันดีที่มหาวิทยาลัยชิงหวาเองก็มีศูนย์วิจัยภาพลักษณ์แห่งชาติจีนตั้งอยู่ งานวิจัยหลายเรื่องเราก็ได้มีโอกาสได้ศึกษาเพิ่มเติมจากที่นี่ครับ

4_ในหอสมุดสังคมศาสตร์ของมหาวิทยาลัย.jpg

นอกจากนี้ส่วนตัวได้เปิดเพจ Facebook ที่ชื่อ “Brand China ยุทธศาสตร์ชาติจีน www.facebook.com/brandingchina ซึ่งจะแบ่งปันข่าวด้านการสื่อสารเชิงยุทธศาสตร์ของจีนในแง่มุมต่างๆ และเขียนบทความวิเคราะห์เป็นระยะเพื่อรวมรวมไว้เป็นฐานองค์ความรู้ของตัวเอง

และยังมีเพจ Facebook มองการศึกษาโลก www.facebook.com/tonsung.eduzones ไว้แบ่งปันข่าวด้านการศึกษาต่างประเทศ โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับทุนการศึกษาซึ่งเปรียบได้กับกลยุทธ์ด้านการทูตสาธารณะของประเทศต่างๆในการกระจายชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จักผ่านนักเรียนทุนด้วยครับ

13_อาจารย์และเพื่อนต่างชาติ.jpg

คิดว่าสิ่งที่ยากในการเรียนปริญญาเอกคืออะไรคะ

สิ่งที่ยากในการเรียนระดับปริญญาเอก ส่วนตัวมองว่าคงจะเป็นเรื่องของภาษาในการเข้าถึงงานวิจัยเชิงลึก โดยเฉพาะในภาษาจีน ซึ่งเรื่องการทูตสาธารณะที่จีนเป็นเรื่องที่มีผู้นิยมทำวิจัยกันมากในหลายมหาวิทยาลัย เพราะจีนเองก็ต้องการพัฒนาภาพลักษณ์ของตนเองให้ดีขึ้นในเวทีโลก

รัฐบาลจีนมีงบประมาณลงมาสนับสนุนการทำวิจัยเรื่องนี้เป็นพิเศษทีเดียวครับ หลายๆ มหาวิทยาลัยมีการสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษมากขึ้น เพื่อดึงดูดนักเรียนต่างชาติ มีการเปิดหลักสูตรภาษาอังกฤษ มีความร่วมมือกับต่างชาติ เพื่อทำลายกำแพงด้านภาษาจีน สำหรับหลายคนที่มองว่า ภาษาจีนเป็นภาษาที่ยากโดยให้โอกาสกับชาวต่างชาติมากขึ้น โดยเขามองว่าชาวต่างชาติเปรียบได้กับทูตที่สื่อสารเรื่องราวของประเทศของเขาไปยังประเทศต่างๆ นับว่าเป็นอีกกลยุทธ์ที่ไทยเราจะต้องเรียนรู้และพัฒนาให้เท่าทันครับ

3.jpg

คิดว่าทำอย่างไรจึงจะผ่านด่านความยากของการเรียนปริญญาเอกไปได้คะ

สิ่งที่จะทำให้ผ่านไปได้อย่างแรกเลยคือ ต้องอดทนครับ และส่วนตัวยังยึดถือคติที่ว่า ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ในภาษาจีนอาจกล่าวได้ว่า 求人不如求己 (qiúrén bùrú qiú jǐ) หรือ พึ่งคนอื่นไม่สู้พึ่งตนเอง ไม่มีใครสามารถมาเรียนแทนเราได้ เราเลือกมาเรียนแล้วเราก็ต้องทำให้สำเร็จด้วยตัวเราเอง งานวิจัยที่เราทำเป็นเรื่องที่เราต้องรู้ดีและเข้าใจที่สุด ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญที่จะทำให้เราเรียนจบได้ครับ

เมื่อจบปริญญาเอกแล้ว คิดว่าจะทำอะไรเป็นอย่างแรกคะ

เมื่อเรียนจบแล้วคิดว่าอยากจะพักผ่อนไปเที่ยวทะเลหรือภูเขาซักเดือนหนึ่ง ก่อนที่จะเริ่มนำความรู้ที่ได้เรียนมาไปทำให้เกิดประโยชน์ในวงกว้างครับ

9.jpg

มีคำแนะนำอะไรสำหรับคนที่สนใจสมัครเรียนปริญญาเอก ควรเริ่มต้นเตรียมตัวอย่างไรบ้าง

เมื่อคิดที่จะมาเรียนต่อปริญญาเอก อยากให้ถามตัวเองก่อนว่า เราจะเรียนเพื่อนำความรู้ไปทำอะไร เพราะการเรียนปริญญาเอกเราต้องอยู่กับงานวิจัยไปตลอด 3-4 ปี หรือตลอดชีวิตการทำงานหลังสำเร็จการศึกษา จะต้องอ่านเอกสาร ร่วมงานประชุมวิชาการ เขียนบทความวิจัย เขียนใหม่หลายรอบ เพื่อให้งานของเรามีความสมบูรณ์ รวมถึงการให้คำปรึกษากับคนหลากหลายฐานะระดับการศึกษา

ถ้าเรามองว่า เราชอบค้นคว้าในบางเรื่องที่เราสนใจ เป็นคนขี้สงสัยและอยากได้คำตอบของสิ่งนั้น การเรียนปริญญาเอกอาจจะตอบโจทย์คุณในเบื้องต้นก็ได้ครับ

15_หน้าหอประชุมใหญ่ของมหาวิทยาลัย.jpg

ช่างเป็นคำแนะนำที่ยอดเยี่ยม และเป็นแรงบันดาลใจที่ดีสำหรับผู้ที่สนใจอยากศึกษาต่อปริญญาเอกค่ะ

“ก็แค่ปริญญาเอก” ขออวยพรให้ต้นประสบความสำเร็จในการเรียนในเร็ววัน เพื่อจะได้กลับมาเป็นบุคลากรที่มีคุณภาพของประเทศไทยของเราต่อไปค่ะ

แขกรับเชิญคนต่อไปที่จะมาพูดคุยเกี่ยวกับการศึกษาปริญญาเอก จะเป็นใคร ติดตามได้ ที่นี่ที่เดียว !

 

Let’s countdown #30สิ่งที่เกี่ยวกับปริญญาเอก


30. ปริญญาเอกไม่ใช่สิ่งจำเป็น ไม่ได้เหมาะกับทุกคน และสำหรับหลายคน อาจเป็นเรื่องเสียเวลา ควรเรียนไหม ถามใจเธอดู !

29. การเรียนปริญญาเอกไม่มีสูตรสำเร็จ ผู้เรียนต้องทดลองผสมสูตรใหม่ในแบบของตนเอง

28. “ความไม่รู้” ไม่ใช่อุปสรรคของการเรียนปริญญาเอก แต่เป็นจุดเริ่มต้นของ “ปัญหา” ที่ต้องออกไปค้นหาคำตอบ

27. การต่อจิ๊กซอว์ในช่วงแรก ย่อมยากที่สุด ขอแค่อย่าหยุด ในที่สุดก็จะพบภาพแห่งความสำเร็จ

26. ระยะทางปริญญาเอกนั้นยาวไกล “ความสมดุล” คือคำสำคัญ 

25. อีกสองคำที่สำคัญเช่นกันคือ “ความมุ่งมั่น” และ “กัดไม่ปล่อย” 

24. ปริญญาเอกคือปริญญาที่วัด “ความอึด” มากกว่า “ความปราดเปรื่อง”

23. จัดตารางการทำงานที่เหมาะกับตัวเอง และทำให้ได้ตามนั้น 

22. จงหมกมุ่นแต่พอเหมาะ และจงเฮฮาแต่พอดี

21. บนเส้นทางปริญญาเอก ไม่ต้องคิดแข่งอะไร กับใคร แค่เอาชนะตัวเองให้ได้ก็เพียงพอแล้ว 

20. ในการทบทวนวรรณกรรม การตกผลึกความคิดที่คมชัด อาจใช้เวลาเป็นเดือน..หลายเดือน..หรือเป็นปี…อดทน

19. ไม่มีใครเขียนธีสิสที่สมบูรณ์ได้ในครั้งแรก จงเริ่มต้น และเขียนวนไปค่ะ 

18. การเรียนปริญญาเอกทำให้รู้ว่า “การเขียนเป็น” สำคัญกว่า “การพูดเป็น” มากแค่ไหน 

17. อย่าเปรียบเทียบตัวเองกับใคร ทุกคนมีสไตล์และจังหวะการทำงานของตัวเอง 

16. เมื่อใดรู้สึกเหนื่อยก็จงหยุด..พักบ้าง 

15. บางครั้งสิ่งที่ดีที่สุด คือ การหยุดบ่นแล้วลงมือทำ 

14. ในระหว่างเรียน เป็นเรื่องปกติที่จะมีวันที่อ่อนแอ ยอมรับและอยู่กับมันให้ได้ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

13. ในวันที่รู้สึกไม่ไหว หาคนที่รับฟังและพร้อมเข้าใจ เพื่อระบายความอัดอั้นในใจ จะทำให้รู้สึกดีขึ้น 

12. ผู้เรียนปริญญาเอกต้องหมั่นฝึกฝนที่จะประเมินตัวเองอยู่ตลอดเวลา อย่ารอการตัดสินและประเมินจากผู้อื่น

11. การเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือ การรู้แจ้งด้วยตนเอง 

10. เมื่อใดที่งานเขียนผ่านอาจารย์ไปได้ง่ายๆ ให้สงสัยและตั้งคำถาม เพราะ “ความง่าย” คือ “เรื่องแปลก” สำหรับปริญญาเอก

9. ปริญญาเอกเป็นกระบวนการขัดเกลาตัวเอง รู้ตัวอีกที “อัตตา” ก็ลดลงเยอะแล้ว ถ้า ระดับของ “อัตตา” เป็นไปในทิศทางตรงกันข้าม จงสงสัยและตั้งคำถาม !

8. รับผิดชอบทุกการกระทำของตัวเอง เชื่อเถอะว่า การกล่าวโทษผู้อื่นไม่ได้ทำให้ตัวเองดูดีขึ้นแต่อย่างใด 

7. ก่อนคิดล้มเลิก ให้ไปถามคนที่สำเร็จปริญญาเอกแล้ว 99% เคยล้ม เคยพลาด และเคยจะปล่อยมือมาแล้วทั้งนั้น

6. เป็นปกติที่เราจะยังคงสงสัยในตัวเอง (self-doubt) และในงานของตัวเอง จนกระทั่งวันสุดท้ายที่จะส่งเล่ม

5. บางทีคำว่า perfect ไม่สำคัญเท่าคำว่า let go..

4. ณ ขั้นตอนสุดท้าย จงฝึกที่จะชื่นชมและภูมิใจในตัวเอง โดยไม่ต้องรอคำชมจากผู้อื่น

3. ระลึกไว้เสมอว่าความสำเร็จนี้ไม่ได้เป็นของเราคนเดียว อย่าลืมกล่าวขอบคุณคนรอบข้าง 

2. คุณค่าของใบปริญญาวัดที่ “กระบวนการได้มา” และ “การรักษาสิ่งที่ได้มา” ไว้อย่างสืบเนื่อง

1. ท้ายสุด..ขอขอบคุณจุดจบของปริญญาเอก ที่ทำให้รู้ว่า “ที่สุดของการเรียนรู้ คือ การเรียนรู้ที่ไม่สิ้นสุด”

Happy New Year 2017 พร้อมตะโกนดังๆ ว่า “ก็แค่ปริญญาเอก” 

#เพจก็แค่ปริญญาเอก #JustaPhD