เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง!?

img_3457

จุดที่กินกาแฟแก้วที่ห้าแล้วไม่รู้สึกอะไร

จุดที่สิ่งที่โหยหาและอยากทำที่สุดคือการนั่งอ่านและเขียนอยู่กับบ้าน

จุดที่คุยกับคนรักแต่ใจนึกถึงข้อถกเถียงทางวิชาการ

จุดที่ความสุขที่สุดของวันคือการได้เดินออกไปสั่งข้าวกะเพราไก่ไข่เจียวที่ร้านข้างบ้าน

จุดที่การกลืนยาขมง่ายกว่าการไปเจอหน้าอาจารย์ที่ปรึกษา

จุดที่การตรวจหาคำที่พิมพ์ผิด สะกดผิด และเว้นวรรคไม่ถูกต้อง กลายเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

จุดที่เสียศูนย์และสับสนจนบางทีลืมไปว่าเราเคยรู้เรื่องอะไรบ้าง

จุดที่เพลงพี่เบิร์ด “ก็ต่อเวลาอีกที ซิ ต่อมันไป อีกที ไม่มี ใครว่า ต่อเวลาอีกที ซิ ต่อกันไป อีกที ก็คง ดีกว่า..” เล่นบรรเลงอยู่ในหัวตลอดเวลา

จุดที่การมองหน้าและยิ้มให้กับตัวเองในกระจกเป็นเรื่องที่ไม่อยู่ในสารบบของชีวิตมานานแล้ว

จุดที่โยนหนังสือทุกอย่างลงถังขยะ..และบอกว่า “พอกันที” แล้วคุ้ยหาทุกอย่างกลับคืนในห้านาทีต่อมา

จุดที่มองค้างที่ฝาผนัง..เริ่มทบทวนและตั้งคำถามกับชีวิตตัวเองอย่างหนักอีกครั้ง

แล้วคุณล่ะ..อยู่จุดไหนของชีวิตปริญญาเอก?

———–

Credit photo: http://www.mamasybebes.com/empezando-la-escuela/
#justaphd #ก็แค่ปริญญาเอก #ปโทก็เช่นกัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s